LETS Inteam
Nadia Mahjoub

Wie ben ik?

Ik ben Nadia Mahjoub, 45 jaar, ben mama van Lisa (12j.) en woon samen met mijn partner Miguel in de Brusselse gemeente Elsene. Ik heb West-Vlaamse en Tunesische roots, maar heb altijd in Brussel gewoond. Ik heb al heel wat moeilijke watertjes doorzwommen, omdat ik een psychische kwetsbaarheid heb. Momenteel neem ik daarom even pauze van betaald werk. Zo vermijd ik de extra stress en vind ik makkelijker een evenwicht. Niet dat ik niet werk. Ik zet me vrijwillig in voor de vzw UilenSpiegel die opkomt voor mensen met een psychische kwetsbaarheid en ook voor LETS Brussel. Wekelijks ben ik daar toch vier à vijf halve dagen mee zoet.

Hoe ben je met LETS in contact gekomen?

Een jaar of zes geleden had ik ergens gehoord over LETS en was ik op zoek naar een groep in Brussel. Die bestond nog niet. Ik vond tijdens het googelen wel een projectenwebsite waarop ik las dat er een aantal enthousiastelingen een LETS-groep in Brussel wilden oprichten. Ik heb die mensen uitgenodigd om bij mij thuis te vergaderen en zo is LETS Brussel in 2012 ontstaan. Achteraf ontdekte ik dat er eigenlijk al veel Franstalige LETS-groepen in Brussel bestonden, hun afkorting is SEL (Système d'Echanges Local).

Welke LETS-activiteiten doe je?

Ik maak van in het begin deel uit van de LETS-kern en verdien mijn 'ketjes' vooral op deze manier. Ik heb talen gestudeerd en heb al eens een thesis verbeterd, ook mensen geholpen met het gebruik van hun tablet of smartphone. De verdiende ketjes geef ik dan bv. weer uit aan verstelwerk van kleren, kinderoppas of haarsnit.

Wat is je mooiste LETS-herinnering?

Er is niet een bepaalde herinnering. De tofste momenten zijn de kernvergaderingen waar we met een zeer enthousiaste ploeg vorm weten te geven aan LETS Brussel. Ook heb ik erg genoten van de medewerking aan de tv-reportage van TV Brussel over LETS Brussel toen onze groep werd opgestart in 2012. Ook het LETS Vlaanderen-feest in Antwerpen enkele jaren geleden was een voltreffer. 

Wat is je grootste LETS-tegenvaller?

Ik zou het niet echt een tegenvaller noemen maar eerder een persoonlijke frustratie. Brussel is een meertalige stad en eigenlijk zou ik het tof vinden mocht er in elke gemeente of wijk een meertalige LETS-groep zijn. Het is echter momenteel niet haalbaar om alles te vertalen naar bv. het Frans en/of Engels. Ook onze pogingen om met de Franstalige SEL-groepen in Brussel nauwer samen te werken stuiten op praktische belemmeringen. Anderzijds is het wel fijn om met Nederlandstalige (en óók zoals wij dat noemen 'Nederlandskundige') Brusselaars in contact te kunnen treden via LETS. De Nederlandstalige Brusselaars zijn een ras apart kan je wel zeggen. Daarom dat sommigen onder ons het niet evident vinden om zich 'Vlaams' te noemen: Brussel is Vlaanderen niet.

Wat betekent LETSEN voor jou?

Letsen betekent voor mij mijn sociaal netwerk verruimen, vrienden maken, elkaar helpen. Letsen is een alternatief voor het blinde consumeren, is bijdragen aan een zachtere wereld waar het niet draait om geld en status. Ik vind dat echte rijkdom bestaat uit het hebben en beroep kunnen doen op een sterk sociaal netwerk waarbinnen een grote verbondenheid bestaat. Zeker in grootsteden als Brussel is dat een meerwaarde. 

Wat verwacht je van een LETS-groep?

Voor LETS Brussel droom ik van een gestage groei, zodat er in elk van de 19 gemeenten lokale LETS-kernen zouden ontstaan. Momenteel hebben we ongeveer 70 leden over het hele gewest. Voor mij mogen dat gerust 100 leden per gemeente zijn, dus 2000 over heel Brussel. Maar klein is ook fijn.  

 

Wil jij graag in een volgend nummer “inteam” gaan, neem gerust contact op met onze redactie via info@letsvlaanderen.be